Ανίκανοι ή Άτυχοι;

E-mail Εκτύπωση PDF

Σήμερα είναι μια μεγάλη μέρα για όλους σας. Θα διαβάσετε το άρθρο μου "Πράσινη Κάρτα" που θα είναι πολύ καλύτερο από τις αηδίες που γράφει ο Στέλιος. Λέγοντας για αηδίες έχετε δει τα μούτρα του; Μουαχαχαχαχαχα!!! Ήδη βγήκε η πρώτη πράσινη κάρτα και έχω το προβάδισμα επιτυχίας. Είμαι ο καλύτερος και το ξέρουμε όλοι αυτό.

Για να μπούμε στο ψητό το άρθρο σήμερα θα αναφερθεί σε προπονητές που πήγαν με κάποιες περγαμηνές  στις ομάδες τους και ποτέ δεν κατάφεραν να δουλέψουν σωστά, δεν τους πιστώθηκε χρόνος ή και δε δούλεψαν όσο κι αν είχαν ευκαιρίες από διοίκηση.

Κάνοντας την αρχή θα αναφερθώ στον Τιμούρ Κετσπάια. Ο Κετσπάια ήρθε το καλοκαίρι του 2009 στον Ολυμπιακό χωρίς κανένα πλάνο, με μία μέτρια προετοιμασία και χωρίς προτάσεις για μεταγραφές. Αναγκάζοντας τη διοίκηση απλά να του φέρει παίχτες για να καλυφθούν οι κενές θέσεις. Αυτό που πραγματικά ήταν άξιο λόγου για να φύγει ήταν η μεγάλη του αποτυχία να δώσει χημεία στην ομάδα και να προσαρμόσει μια βασική τακτική με αλλαγές στο σχήμα. Αντ' αυτού έκανε μόνιμες αλλαγές στην τακτική με το ίδιο σχήμα. Αυτό κύριοι λέγεται πραγματική αποτυχία και ευτυχώς που απομακρύνθηκε νωρίς. Μια εικόνα πήραν και οι οπαδοί βλέποντας την ομάδα τους να χάνει το όνειρο της συμμετοχής στο Champions League. Η μικρή του νίκη στην ισοπαλία με την εθνική μας ομάδα λίγες εβδομάδες πριν ήταν κάτι τυχαίο. Ο ίδιος έχει μέλλον γυρολόγου, εκτός κι αν πάρει βιβλίο "Προπονητική για χαζούληδες".

Στη σειρά θα αναφερθώ στον Ζίκο ο οποίος είναι πολύ χειρότερος από τον Κετσπάια. Δεν έχει καμία ιδέα από κάποια συγκεκριμένη τακτική ή σχήμα κι απλά έπαιζε με την νοοτροπία του νικητή όπως κάνουν στη Βραζιλία. Αλλά άλλο η νοοτροπία του νικητή κι άλλο η νίκη. Πράγμα που φάνηκε από νωρίς. Ο ίδιος απομακρύνθηκε γιατί έκανε παιδική χαρά την προπόνηση και δεν έφερε αποτελέσματα που ζητούσε οπωσδήποτε η διοίκηση. Η μη ύπαρξη πλάνου για το σύλλογο ήταν μη αποδεκτό από όλες τις πλευρές.

Στη συνέχεια του άρθρου θα αναφερθώ και στον κύριο Πελεγκρίνι της Ρεάλ Μαδρίτης. Ο Πελεγκρίνι πήγε στη Ρεάλ με ιδανικές συνθήκες από τη Βιγιαρεάλ έχοντας κάνει τη δεύτερη μεγάλη ομάδα από το μηδέν. Ο Πελεγκρίνι ήταν στη Ρεάλ με πλήρη στήριξη και πλήρες ρόστερ όπου υπήρχαν μεγάλα ονόματα και μεγάλοι παίχτες που θα έκαναν τη διαφορά. Δαπανήθηκαν κοντά 300 εκατομμύρια ευρώ για να μην καταφέρει να πάρει το πρωτάθλημα από την Μπαρτσελόνα που γι άλλη μια χρονιά δεν είχε προβεί σε μεγάλες μεταγραφές. Το ίδιο μέλλον ακριβώς με τον Σούστερ είχε και απομακρύνθηκε από το σύλλογο μέσω του προέδρου και των επιχειρηματιών γιατί και ο αποκλεισμός από την Ευρώπη ήταν κάτι που κόστιζε ακόμα και οικονομικά στο σύλλογο. Βέβαια το όνειρο Ευρώπης γι άλλη μια χρονιά σβήστηκε και δεν υπήρξε ανοχή σε καμία περίπτωση.

Προχωρώντας, άλλος ένας αποτυχημένος προπονητής είναι μέχρι σήμερα από τα λίγα που έχουμε δει ο Ρόι Χότζσον. Από νωρίς έδειξε πως πάει να κάνει το σύλλογο αγγλική ομάδα των '70ς, πράγμα που στο σύγχρονο ποδόσφαιρο όχι απλά δεν ισχύει αλλά είναι κατακριτέο και άξιο μαστιγώματος από τους θυμωμένους οπαδούς του συλλόγου. Κανένα πραγματικό πλάνο για μεταγραφές, με ολοκλήρωση των περισσότερων την τελευταία στιγμή και έλλειψη σε καίριες θέσεις όπως αυτή του 2ου επιθετικού. Το μόνο αξιόλογο που έκανε ήταν το ξεσκαρτάρισμα στο ρόστερ νέων που είχε δημιουργήσει ο Μπενίτεθ με απομάκρυνση 22 παιχτών από το σύλλογο. Αυτή τη στιγμή η Λίβερπουλ βρίσκεται 17η με πιθανή κατάληξη στην Τσάμπιονσιπ αν δε συμμορφωθεί ο ίδιιος ή η διοίκηση του συλλόγου.

Για το τέλος σας άφησα τον καλύτερο, αυτόν που όλοι μέσα μας μισούμε και πόσο μάλλον οι Καταλανοί. Το όνομα αυτού, Φαν Γκάαλ. Ο κύριος Φαν Γκάαλ πήγε το 2002 στην Μπαρτσελόνα και ξεκλήρισε όλο το σύλλογο. Όποιος είχε αφρικάνικες ρίζες απομακρύνθηκε κακίν κακώς (ίσως λόγω ρατσισμού) και έδιωξε ονόματα όπως ο Ριβάλντο, ο Κλάιβερτ και όλο το Ολλανδικό συναπάντημα που είχε μαζέψει λίγα χρόνια πριν. Αυτό έφερε την ομάδα 5 εκείνη τη χρονιά και τους οπαδούς για 5 συνεχόμενα ματς να κουνάνε μαντήλια και η διοίκηση να μην ξέρει τι να κάνει γιατί τα λεφτά αποζημίωσης ήταν πολλά. Φυσικά ήρθε η λύτρωση για τους Καταλανούς και μετά την απομάκρυνση του ανοίξανε στόματα περί ρατσισμού για τα έγχρωμα αδέρφια μας και τα αστέρια της ομάδας. Κανείς ποτέ δε θα μάθει ποιο θα ήταν το μέλλον της ομάδας σήμερα αν δεν είχε κάνει ένα φεγγάρι εκεί ο απαίσιος των προπονητών. Μην αναρωτιέστε γιατί στη Γερμανία είναι πετυχημένος και δη στην Μπάγερν. Εκεί συναντήθηκαν τα πνεύματα...

Συνεχίζεται... 



 

Μόνο τα εγγεγραμμένα μέλη μπορούν να σχολιάσουν!
Είσοδος | Νέα εγγραφή




Facebook FanPage

Newsletter

Forum Latest Activity

Downloads & Comments

Σχόλια


Δημοφιλή

Ψηφοφορία...

Σας ικανοποίησε η μετάφραση στα ελληνικά;