Αρχική Άρθρα/Στήλες Μόνιμες Στήλες Όχι στις ΑποΜιμήσεις Αυτή η Λίβερπουλ, δεν είναι η περσινή!

Αυτή η Λίβερπουλ, δεν είναι η περσινή!

E-mail Εκτύπωση PDF

liverbirdΘα αρχίσω με μία δήλωση η οποία είναι όλο το νόημα αυτού του άρθρου. "Αυτή η Λίβερπουλ, δεν είναι η περσινή".

Αυτό τώρα τι σημαίνει; Σημαίνει ότι η Λίβερπουλ φέτος, ανασυγκροτήθηκε και χτίστηκε πάνω στον κορμό των πέντε στυλοβατών της εντεκάδας που τη χρονιά 2013-14 λίγο έλειψε να σηκώσουν το πρωτάθλημα. Αυτό που έχει μεγάλη σημασία είναι ότι χτίζεται η ομάδα των επόμενων ετών, γι αυτό και είναι ιδιαίτερα σημαντικό να μείνει ο Ρότζερς, για να φτιάξει τη δική του ομάδα και πάνω σε αυτήν να κριθεί.

Αυτό που κάνει τη φετινή Λίβερπουλ να μην μοιάζει με την περσινή δεν είναι η μετεγγραφή του Λουίς Σουάρεζ. Είναι μάλιστα πολύ νωρίς για να κριθεί αυτό, βάζοντας πάντα στην εξίσωση το γεγονός ότι και την περσινή χρονιά ο Σουάρεζ δεν ξεκίνησε στα πρώτα πέντε παιχνίδια και η Λίβερπουλ πανηγύρισε τέσσερεις νίκες έστω και με μισό – μηδέν.

Αρκετά καλή συγκομιδή και σπάνιο καλό ξεκίνημα για τους κόκκινους του Μερσεϊσάιντ, ειδικά αφού η ομάδα προετοιμάστηκε με μικρό ρόστερ. Αυτό που κάνει τη διαφορά με πέρυσι είναι η άρνηση να βελτιωθεί κι άλλο η ομάδα προς τα πίσω. Δε λέμε να αγοράσει κι άλλους κεντρικούς αμυντικούς, ή πλάγια μπακ, αλλά να δουλέψει τους μηχανισμούς λειτουργίας της άμυνας. Αν και, η προσθήκη ενός ακόμα αμυντικού μέσου σε αντικατάσταση ολοκληρωτικά του Λούκας που πέρασε η εποχή των καλών παιχνιδιών του όπως και του Άγγερ (γι αυτό κι έφυγε), θα ήταν μια καλή επιλογή.

Όποιος παρακολουθεί το αγγλικό πρωτάθλημα, θα προσέξει από μόνος του την αεροπορία που έχει ο κάθε σύλλογος. Τα στημένα στο αγγλικό πρωτάθλημα είναι πηγή πολλών γκολ για όλες τις ομάδες. Έχουν κριθεί αγώνες από αυτά, γι αυτό και αρκετοί κάνουν θέατρο ακόμα και στις γραμμές των πλαγίων, για να φέρουν τους ψηλούς μπροστά να διεκδικήσουν κεφαλιές και εναέριες μονομαχίες. Κάτι που δεν έχει καταφέρει να εκμεταλλευτεί η Λίβερπουλ επαρκώς επιθετικά και δυστυχώς ούτε αμυντικά, αν και πάντα είχε ψηλόσωμους και δυνατούς παίχτες.

Έχουμε δει κακές εξόδους του Μινιολέ, κακές συνεννοήσεις των κεντρικών αμυντικών, μπαλιές μέσα στην περιοχή να μην απομακρύνονται και κάθε φορά που γίνεται σέντρα μέσα στην περιοχή όλοι κάνουμε το σταυρό μας. Άλλες φορές η μπάλα κινείται σαν σε φλιπεράκι στην περιοχή και καταλήγει στα δίχτυα, κάτι που ακούμε τους Άγγλους σπίκερ να λένε «κλασική ολιγωρία» (classicmisconduct) στην άμυνα της Λίβερπουλ. Τι πάει να πει κλασική;

Κι εδώ έρχεται το ερώτημα που έχουν θέσει πάρα πολλοί. Πρέπει ο Τζέραρντ να καθίσει στον πάγκο; Ναι, γιατί δεν μπορεί να προσφέρει τρεξίματα στο κέντρο πλέον ένα τόσο κουρασμένο κορμί. Όχι, γιατί έχει πολλά να δώσει η παρουσία του στο γήπεδο. Θα έλεγε κανείς ότι η άποψη μου αυτή προέρχεται από διχασμό της προσωπικότητάς μου. Κι εδώ έρχομαι και δηλώνω: «σε μια προβληματική άμυνα, που ψάχνεις λύση άμεσα, χρειάζεσαι έναν καλό κόφτη και σου περισσεύει ένας Τζέραρντ, γύρισέ τον κεντρικό αμυντικό». Αν αυτή μου η πρόταση μοιάζει τρελή, τότε τρελοί ήταν οι Καπέλλο και Βιάλι που γύρισαν τον Ντεσαγί στην άμυνα, τρελός ήταν και ο Τοπμέλερ που γύρισε τον αργό Λούσιο στην άμυνα και το ίδιο τρελός ήταν και ο Βιλανόβα που γύρισε τον Μασεράνο στην άμυνα.

Δεν του λείπει κάτι. Είναι ψηλός, δυνατός, ξέρει να κόβει, έχει δυνατό τάκλιν, μαρκάρει, ξέρει να μοιράζει την μπάλα που είναι κάτι που ζητάει ο προπονητής από τους κεντρικούς αμυντικούς, ξέρει να κατευθύνει μια επίθεση που ξεκινάει από την άμυνα, βλέπει όλο το γήπεδο και αποκτάς ένα πιο δραστήριο κέντρο και ταυτόχρονα την παρουσία του πιο πολύτιμου παίχτη που είχες ποτέ στην ομάδα σου. Επίσης η ηγετική του φυσιογνωμία θα καθοδηγήσει άψογα τους παίχτες γύρω του και οι συμβουλές του με την εμπειρία του θα βοηθήσουν σημαντικά. Ο Τζέραρντ σε όποιον σύλλογο κι αν πάει, δεν μπορεί παρά να προσθέσει κάτι θετικό στο όλο σύνολο. Δεν ήταν τρελός ο Πελεγκρίνι στην Μαν Σίτυ που πήρε τον Λάμπαρντ στα 36 του και τον έβαλε να παίξει στο πρώτο δυνατό παιχνίδι της χρονιάς και πήρε και το αποτέλεσμα που ήθελε με 10 παίχτες.

Δε θεωρώ ότι πρέπει να καθίσει στον πάγκο, θεωρώ ότι πρέπει να βοηθήσει αλλού, εκεί που χρειάζεται περισσότερο. Κι αυτό είναι η άμυνα που τα τελευταία χρόνια είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα του συλλόγου, μια άμυνα που η απουσία του Κάραγκχερ είναι εμφανής και αν πάμε πιο πίσω στην εποχή του Χύπια που ο σύλλογος δεχόταν λιγότερα από 25-30 γκολ τη σαιζόν στο πρωτάθλημα. Όλα οδηγούν στην αναζήτηση και στην ανάγκη για μια έντονη φυσιογνωμία στο κέντρο της άμυνας, μια παρουσία που να καθαρίζει σε κάθε αγώνα, που δε θα μπορεί να συγκριθεί με άλλους. Που δε θα λυθεί με έναν Λόβρεν που έχει πολλά να μάθει, ούτε με το νεαρό Σακχό και τον επιρρεπή Σκρτελ.

Τότε και μόνο τότε θα δουλέψουν τα χαφ της Λίβερπουλ σωστά, τότε και μόνο τότε θα δουλέψουν αμυντικά και οι πλάγιοι, όταν έρθει ένας ηγέτης από την πίσω γραμμή να αναλάβει το ρόλο του καθοδηγητή μέσα στο γήπεδο, ίσως τότε να δούμε κι έναν διαφορετικό Μινιολέ, μιας και είμαι της άποψης πως η άμυνα κάνει τους τερματοφύλακες.

Σέντερ μπακ που φοράει το 8. Το έργο το έχουμε ξαναδεί με μεγάλη επιτυχία.



 

Μόνο τα εγγεγραμμένα μέλη μπορούν να σχολιάσουν!
Είσοδος | Νέα εγγραφή




Facebook FanPage

Newsletter

Forum Latest Activity

Downloads & Comments

Σχόλια


Δημοφιλή

Ψηφοφορία...

Σας ικανοποίησε η μετάφραση στα ελληνικά;