Football Manager GR | FM 2012 - ένα παιχνίδι, μία κοινότητα...

Ο τίτλος δεν είναι ερωτηματικός, αντιθέτως, είναι επεξηγηματικός. Αρκετοί αναφέρθηκαν βάσει των χτεσινών «κατορθωμάτων» της διοικητικής πλευράς της SuperLeague πως το πρωτάθλημα είναι σάπιο, στημένο, βρώμικο και πολλά άλλα σχόλια που «μοσχοβολούν».

Εγώ σαν Μίμης αν και οπαδός μιας από τις ομάδες, θα σας πω την άποψή μου όντας από έξω, γιατί έτσι το βλέπω όλο αυτό το σκηνικό καθ’ ότι παρακολουθώ σχεδόν όλα τα πρωταθλήματα κι έχω κάτσει να δω τις εξελίξεις τους αγωνιστικά και πως πηγαίνουν τα ντέρμπι τους.

Αυτό που παρατήρησα εκ πρώτης όψης έξω από το αγωνιστικό μέρος ήταν η προδιάθεση να σφαχτούν προφορικά μεταξύ τους οι οπαδικές εφημερίδες, εξυμνώντας η κάθε μία τους παίχτες της και τους προπονητές της γράφοντας λέξεις που μπορεί οπτικά να μην ήταν άσεμνες, αλλά η αμφισημική τους σημασία ήταν τόσο χυδαία που πραγματικά αναρωτιέμαι αν μιλάνε οι αρθρογράφοι έτσι καθημερινά. Πήγατε πανεπιστήμιο καλά μου παιδιά, σπουδάσατε κάτι που εγώ το κάνω για χόμπι για να βγείτε μετά και να φέρετε το χουλιγκανισμό στα γήπεδα; Μπράβο σας, μπράβο στην απαίσια ακαδημαϊκή σας παιδεία, φερέφωνα των φυλλάδων, των ξεφτίλων της χώρας.

Εξόν αυτού, ο παίχτης τους Djibril Cisse γουστάρισε να βγει με φούστα, πήγε Βοτανικό προφανώς, είδε το Μαζωνάκη και έκλεψε και τη φούστα και το μουστάκι. Γιατί δεν του έβγαλαν τραγούδι του Μαζώ; Αλλά βέβαια, ο Μαζωνάκης δεν είναι οπαδός. Ο Cisse τους έφταιξε. Και το αντίπαλο δέος αμέσως έτρεξε να υποστηρίξει και να αντιστρέψει το τραγούδι. Μιλάμε για τρομερή μόρφωση τα παιδιά και σωστή παιδεία. Αντί να σκεφτούν ότι δίνοντας τόσα λεφτά σε εισιτήρια και συνδέσμους, αύριο δε θα έχουν να φάνε και πρέπει να βρουν τρόπο να ζήσουν, αυτοί σκάνε να γράψουν τραγουδάκια, σκάνε που δεν έκλεψαν κανένα πανό, που δεν έδειραν κανέναν πριν ή μετά τον αγώνα και πάει (κ)λέγοντας.

Η ανεγκεφαλικότητα και η βία θα υπάρχει πάντα. Μετά τον αγώνα ένα παλικαράκι που γυρνούσε σπίτι του χαρούμενος από τη νίκη της ομάδας του, βρέθηκε σφαγμένο από ανεγκέφαλους οπαδούς της πράσινης αρμάδας που θεώρησαν σωστό να αφαιρέσουν ανθρώπινη ζωή, σα θυσία στο θεό Βαζέλα, για να τους φέρει νίκες στα επόμενα ματς. Παγανιστές θεοί, υπάρχουν κι αυτοί τι να κάνουμε;

Τώρα στη διάρκεια του αγώνα. Δε θα πω πολλά πράγματα, αλλά θα πω ότι πάλι η διαιτησία έπαιξε το ρόλο της και πάλι μα πάλι θα αρχίσουν οι μουρμούρες με τα πέτσινα, τις παράγκες και την κλίκα του «μπράβου» στα μετακοκκαλικά χρόνια και λοιπές ηλίθιες εκφράσεις. Κι αυτό γιατί έχει δημιουργηθεί; Γιατί πρέπει να το παίρνει η ομάδα που ρίχνει τα πιο πολλά λεφτά. Πού ρίχνει τα πιο πολλά λεφτά; Σε ξένους παίχτες που πλουτίζουν με την ανεγκεφαλικότητα των δικών μας ομοεθνών συνανθρώπων. Ναι ρε παιδιά το offside δεν υπήρχε πουθενά έπρεπε να γίνει το 1-2 και το παρέγραψαν για χάρη του Ολυμπιακού. Πρώτη φορά γίνεται; Όχι. Μήπως δε θα ξαναγίνει; Θα ξαναγίνει… Τα ξέρουμε αυτά.

Θα μου πείτε, Μίμη, λες τα δικά σου, είσαι ρομαντικός με το ποδόσφαιρο κλπ κλπ. Εγώ θα σας πω το άλλο, του χρόνου ποιος θα δηλώσει παίχτες για Ευρώπη με τις νέες νομοθεσίες; Όχι πάντως ο Ολυμπιακός. Πρέπει να ρίξει κι άλλα λεφτά να πάρει Έλληνες παίχτες. Ο ΠΑΟ; Μία από τα ίδια. Οι Έλληνες του γέρασαν, δεν πάνε πουθενά. Άρα πάλι τα ίδια, όποιος ρίξει τα πιο πολλά θα το πάρει. Πέρυσι ο ΠΑΟ και φέτος ο Ολυμπιακός. Αν έρθει κανένας με πετροδόλαρα να τα ρίξει στην ΑΕΚ, εκείνη θα το σηκώσει. Τα ξέρουμε αυτά.

Πετάμε λεφτά σε παίχτες, για να βγαίνουν οι φυλλάδες να φωνάζουν, για να πιέζονται οι διαιτησίες να σφυρίζουν μονόπατα, για να γίνεται το πρωτάθλημα τριμπούρδελο, για να λένε παίχτες και προπονητές ότι αυτά που γίνονται εδώ δεν τα έχουν ξαναδεί, για να γινόμαστε ρεντίκολο σε όλη την Ευρώπη (που θέλαμε και Euro πανάθεμά μας), αντί να φτιάχνουμε γήπεδα, αντί να χτίζουμε υποδομές, να φέρνουμε τον οικογενειάρχη στο γήπεδο, αντί να απομακρύνουμε τους πορωμένους από τα γήπεδα που τα σπάνε και που μπήκαν μέσα ένας θεός ξέρει πως οι τζαμπατζήδες, και εισήλθαν εντός αγωνιστικού χώρου μετά τον αγώνα για ποιο λόγο δεν ξέρουμε, για να μην υπάρχει αστυνόμευση ή επιτήρηση και να κάνουν ανενόχλητοι το λιντσάρισμα στους παίχτες των αντιπάλων ή να χαρούν με τους δικούς μας. Ας πήγαιναν στο Ρέμο στο κάτω κάτω… Αλλά όχι, ήθελαν να ρίξουν ξύλο στα πράσινα παιδιά.

Σε όλες τις χώρες υπάρχει η αστυνομική επιτήρηση, η επιτήρηση γηπέδου που την ορίζει ο ιδιοκτήτης και οι ειδικές δυνάμεις έτοιμες σε κάθε ενδεχόμενο να ασκήσουν πίεση για την αποφυγή ταραχών, εδώ στην Ελλάδα εχτές είδαμε την πλήρη έλλειψη.

Θα μου πείτε, γιατί οι πρόεδροι ήταν καλύτεροι; Αντί να καταδικάσουν τους ανεγκέφαλους και να δίνουν τα διαρκείας και τα απλά εισιτήρια με ταυτότητες για να ξέρουν ποιος είναι ποιος και να τους απομακρύνουν από το γήπεδο, τους αφήναν να μπουν έτσι, ακόμα και δωρεάν να γεμίσει το γήπεδο να γίνει καυτή η ατμόσφαιρα.

Υπάρχει βέβαια και το άλλο το χειρότερο. Μερικοί παίχτες που νομίζουν ότι έγιναν άντρες έχουν την εντύπωση ότι ξέρουν από ντέρμπι ξετσουτσούνεψαν και σε κάθε φάση διαμαρτύρονταν χωρίς λόγο, χωρίς ουσία και έσπαγαν τα νεύρα του διαιτητή… Αυτοί οι παίχτες καλώς ή κακώς ήταν περισσότερο οι πράσινοι που μπήκαν για να κλέψουν ότι μπορούσαν γιατί ήξεραν από πριν ότι θα αδικούνταν ή και γιατί νομίζουν ότι ξέρουν τι είναι η φανέλα που φοράνε. Μισθοφόροι είναι, μισθοφόροι θα μείνουν. Κανένας τους δε θα πει όχι σε πρόταση να φύγουν για άλλη ομάδα ακόμα και στο εξωτερικό ή εγχώρια.

Όταν και αν βγάλουν από τις φυλλάδες αυτό το χουλιγκανίστικο πνεύμα πριν τα ντέρμπι ή στα εξώφυλλα, κλείσουν τους συνδέσμους των οργανωμένων, και στους αγώνες υπάρχει σωστή επιτήρηση τότε μόνο θα διεξάγονται σωστά οι αγώνες. Όταν σταματήσουν οι πρόεδροι να τα σκάνε χοντρά σε μεταγραφές και συμβόλαια, σταματήσουν από διαιτησία να ζητούν σφυρίγματα τότε το πρωτάθλημα θα διεξάγεται καθαρά.

Αφού δεν αλλάζουν αυτά, δείτε πως σφάζονται, σκοτώνονται για τα κέρδη τρίτων. Σου ρουφούν το αίμα να πλουτίσουν, σου ρουφούν το αίμα που σφάζεσαι στα γήπεδα και σε πετάνε μετά σα λεμονόκουπα και σου λένε «δεν έχουμε λεφτά, η ομάδα θα κάνει κοιλιά φέτος χωρίς μεταγραφές. Αλλά έλα γήπεδο να τα σπάσουμε γιατί είμαστε οι τάδε οπαδοί και δε μασάμε εμείς, παντού αγαπάμε την ομάδα μας.»