Football Manager GR | FM 2012 - ένα παιχνίδι, μία κοινότητα...

Το σημερινό άρθρο θα είναι ένα από τα πιο πετυχημένα που έχω γράψει ποτέ. Όχι επειδή το γράφω εγώ και μου αρέσει να περιαυτολογώ (που ναι, μου αρέσει να παραδέχομαι ότι είμαι ο καλύτερος), αλλά επειδή το θέμα στο οποίο θα αναφερθώ είναι το πιο σημαντικό που μαστίζει τα ελληνικά γήπεδα.

Χρόνια τώρα βλέπουμε να σπαταλούνται δισεκατομμύρια ευρώ σε μεταγραφές που δεν αξίζουν, σε παίχτες που έρχονται στη χώρα για τη ζωή και τα λεφτά, τα μπουζούκια και τις παραλίες αντί να παίξουν μπάλα. Φυσικά, υπάρχουν κι εξαιρέσεις, αλλά όταν τις μετράς στα δάχτυλα αρχίζεις ο ίδιος να σκέφτεσαι ότι πλέον το πράγμα τείνει να γίνει απόλυτο…

Δε με πειράζουν τα λεφτά που πετάνε, λεφτά που έχουν αποκτηθεί ρουφώντας το αίμα των απλών εργαζόμενων, αλλά ότι δεν ρίχνουν τίποτα στις ελληνικές ακαδημίες, στα δικά μας παιδιά.

Έχω παρατηρήσει πως τα τελευταία χρόνια το καλύτερο ποδόσφαιρο και το πιο όμορφο στην Ευρώπη το παίζουν οι γερμανικές ομάδες. Γιατί; Γιατί έχουν αφομοιώσει ένα συγκεκριμένο στυλ (γερμανικό) και προσπαθούν να εμείνουν όσο το περισσότερο σε αυτό παίζοντας σκληρά, δυνατά και βρώμικα πολλές φορές. Το πιο σημαντικό σε αυτό είναι ότι δημιουργούν παίχτες μαχητές από τις ακαδημίες τους και τους μεγαλώνουν και τους βάζουν να παίζουν από μικρούς και τους προωθούν όσο το δυνατόν περισσότερο. Ελάχιστοι επιτρέπουν πώληση Γερμανών ανάμεσα σε άλλες Ευρωπαϊκές ομάδες, οι περισσότεροι απλά τους αφήνουν να πάνε σε μεγαλύτερη γερμανική ομάδα, εκτός βέβαια αν τα λεφτά είναι τόσο καλά που δεν μπορείς να αρνηθείς.

Θα μου πείτε ότι αυτό δεν είναι επιχείρημα για να πούμε ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο πάει κατά διαόλου και δεν είναι μέσα στα κορυφαία. Εγώ θα σας πω ότι είναι, αλλά ας συνεχίσουμε αρνούμενοι το πρώτο μου επιχείρημα.

Πρόβλημα είναι το γεγονός ότι φέρνουμε πολλούς ξένους στις ομάδες με αποτέλεσμα η Εθνική ομάδα της χώρας μας να αποτελείται από παίχτες που παίζουν σε 14 διαφορετικές ομάδες και οι 7 να είναι του εξωτερικού. Αυτό είναι εν μέρει απαράδεκτο και στο υπόλοιπό του ηλίθιο. Δε χτίζεις έτσι το μέλλον της χώρας σε ποδοσφαιρικό επίπεδο. Φέρνεις παίχτες όπως ο Ριέρα να παίξει αριστερά στο κέντρο και να κατεβάσει την μπάλα κι αυτό που βλέπεις είναι ένα αγγούρι να τρέχει πάνω κάτω χωρίς αποτέλεσμα. Αν αντί να δώσεις το σύνολο των 25 εκατομμυρίων σε μια πενταετία μέσα γι αυτόν τον παίχτη τα έδινες σε ένα εσώκλειστο σχολείο κάνοντας παιδομάζωμα από όλη την Ελλάδα τότε μέσα σε μια δεκαετία θα μπορούσες να δημιουργήσεις 2-3 σαν κι αυτόν, Έλληνες, με πάθος για διάκριση, αγάπη για το σύλλογο και πάνω από όλα ικανούς και σωστούς πολίτες καθώς και σωστούς χαρακτήρες μέσα και έξω από το γήπεδο, εν αντιθέσει με τον κάθε κωλοπαιδαρά που φέρνεις να παίξει μπάλα. Αντί να δώσεις κοντά ένα εκατομμύριο ευρώ να φέρεις τον σάπιο του Άγιαξ, Ρόμενταλ που μόνο μπουκάλια ξέρει να κλωτσάει, θα μπορούσες να μισθώσεις 1000 άτομα να τρέξουν σε όλη την Ελλάδα να σου φέρουν ταλαντούχα παιδιά που παρατάνε καθημερινά το ποδόσφαιρο και εξαφανίζονται λόγω του κατεστημένου με της ακαδημίες στην Ελλάδα, ή λόγω οικονομικών αδυνατοτήτων, ή λόγω σπουδών ή λόγω αφανισμού κινήτρου να συνεχίσουν να παίζουν χωρίς κάποια προσωπική ικανοποίηση έστω και σε ερασιτεχνικό επίπεδο.

Αντί να δημιουργήσεις νέους Σισέ και να λες ότι έχω τον καλύτερο έλληνα στο πρωτάθλημα, δίνεις 11 εκατομμύρια να τον αγοράσεις και λες έχω τον καλύτερο ξένο στην ιστορία του πρωταθλήματος. Αυτά τα 11 εκατομμύρια μπορεί να τα πήρε πίσω ο Παναθηναϊκός με το πρωτάθλημα και τη συμμετοχή το Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά σε βάθος χρόνου πόσα 11 εκατομμύρια θα μπορεί να επενδύει για να το κάνει αυτό; Η απάντηση ποια είναι; Δε θα μπορεί. Γιατί; Γιατί έφυγαν οι επενδυτές. Αυτό βλέπουμε ότι συνέβη τώρα.

Δεν ξεκίνησε αυτή η κατάσταση τώρα. Δεν έγινε πρώτη φορά φέτος. Όλα ξεκίνησαν από πολύ παλιά. Όταν ο Ολυμπιακός τα έχωσε για να πάρει το Λάγιος Ντέταρι. Από τότε δημιουργήθηκε και η κόντρα ποιος θα κάνει την καλύτερη μεταγραφή. Κάτι που μόνο στην Ελλάδα βλέπουμε, στις 100 διαφορετικές ποδοσφαιρικοαθλητικές εφημερίδες και στη Ρεάλ Μαδρίτης. Δε θέλω να ασχοληθώ άλλο με τις φυλλάδες, αλλά αυτές έχουν δημιουργήσει το θέμα με τις μεταγραφές. Εξώφυλλα που εκνευρίζουν, που λένε ψέματα και θέματα στο εσωτερικό που σου δημιουργούν την εντύπωση ότι η ομάδα χρειάζεται σε κάθε θέση παίχτη, το βλέπουν αυτό οι ατζέντηδες και σπρώχνουν τους παίχτες τους στη χώρα μας. Πόσες φορές έχετε διαβάσει ότι μας σπρώχνουν τη σαπίλα το Ζαλαγιέτα; Ή τον ανάπηρο κι από τα δυο του πόδια Πόουλσεν, που ανάθεμα την ώρα πήγε στη Λίβερπουλ και πάλι τον αναφέρουν για Ολυμπιακό… Μπορώ να αναφερθώ και στη μεταγραφή του Μπίσκαν που πραγματοποιήθηκε για να πάρει τη γλυκιά ευχαρίστηση της νίκης ο Παναθηναϊκός επειδή δεν τον πρόλαβε ο Ολυμπιακός και στο τέλος βγήκε ζημιωμένος. Πολλά ονόματα μπορώ να πω ακόμα και σε άλλες ομάδες που ήταν άσχημες επενδύσεις, αλλά δε θα βγάλει πουθενά.

Προ μηνών ο Μαρινάκης (σ.σ. Πρόεδρος-Ιδιοκτήτης του Ολυμπιακού), ανέφερε πως ήθελε να πάρει Έλληνες παίχτες στην ομάδα για να ενισχύσει το ελληνικό στοιχείο, αλλά βλέπουμε πάλι και στο Γενάρη, τι ονόματα παίζουν και τρελαινόμαστε με τις δηλώσεις του. Αναρωτιέμαι αν από του χρόνου που ο Ολυμπιακός υπολογίζεται ότι θα παίζει Τσάμπιονς Λιγκ, θα έχει πλήρες ρόστερ για να δηλώσει ομάδα σύμφωνα με τα νέα πρότυπα της UEFA για το 2011 (8 παιδιά του συλλόγου, 14 προπονημένους στην Ελλάδα τουλάχιστον μια 5ετία και στο σύνολο 25) κι αν θα αντέξει να μην σπαταλήσει λεφτά σε παίχτες, λόγω του νέου κανονισμού περί μεταγραφών και κρίσης που επέβαλε ο Πλατινί (Μάξιμουμ δαπάνες σε μεταγραφές ετησίως).

Πληγή στις ελληνικές ακαδημίες δημιουργεί και το γεγονός πως οι ιδιοκτήτες των ερασιτεχνικών τμημάτων στις ομάδες μας, θέλουν από νωρίς να επωφεληθούν από τα παιδιά που προωθούν, ζητώντας για τα ερασιτεχνικά δελτία τους λεφτά που όχι απλά δεν αξίζουν, αλλά τους κάνουν και σκλάβους γιατί τις περισσότερες φορές τους σπρώχνουν σε λάθος κατευθύνσεις. Τα παιδιά έτσι εξαφανίζονται και οι επιτήδειοι παίρνουν αυτό που θέλουν, λεφτά και μούρη, που εδώ στην Ελλάδα αν πουλάς τα αποκτάς και τα δύο.

Αποτέλεσμα όλων αυτών ποιο είναι; Να πονά το ποδόσφαιρο πάλι. Και ξανά και ξανά και ξανά. Βλέπεις τώρα στην Αγγλία και η μία ομάδα χτίζει στην άλλη γήπεδο με προσύμφωνο όλα της τα ταλέντα για κάποια χρόνια να περάσουν μια βόλτα από δοκιμές στις εγκαταστάσεις της άλλης και η μαμά ομάδα να δίνει τα παιδιά της δανεικούς, να τους παίζει βασικούς η άλλη και να προωθούνται μετά στις πρώτες ομάδες.

Εδώ στην Ελλάδα ο καθένας κοιτάει να προοδεύσει μόνος του και να γίνει η καλύτερη ομάδα. Οι δύο πρώτοι της Ελλάδας σε σχέση με τους υπόλοιπους έχουν ένα απίστευτο χάσμα ποιότητας δυναμικού και ποιότητας εγκαταστάσεων.

Αυτό το χάλι δεν προβλέπεται να αλλάξει, γιατί το αποτέλεσμα που ήθελαν το πήραν. Περισσότερες μεταγραφές = περισσότερες πωλήσεις εισιτηρίων διαρκείας, υπέρογκα ποσά για εξαγορά τηλεοπτικών δικαιωμάτων, περισσότεροι οπαδοί δημιουργούνται σε βάθος χρόνου και όλα μαζί αυτά ανάβουν δύο φωτάκια με σήμα το ευρώ στα μάτια των ιδιοκτητών, που μόλις ξεπλύνουν όσα χρήματα θελήσουν, θα φύγουν από το σύλλογο και θα τους ευχαριστούμε κιόλας για τη φοβερή τους θητεία, έστω κι αν συλλήβδην αυτή είναι η καταστροφή του ελληνικού ποδοσφαίρου…